Tekvir Suresi

إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ

İzeş şemsü küvviret

Güneş dürülüp karardığında,

وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ

Ve izen nücûmün kederet

Yıldızlar kararıp döküldüğünde,

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ

Ve izel cibâlü süyyiret

Dağlar yürütüldüğünde,

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ

Ve izel işâru uttilet

Doğurması yaklaşmış develer başıboş bırakıldığında,

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ

Ve izel vühûşü huşiret

Yabani hayvanlar bir araya toplandığında,

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ

Ve izel bihâru sücciret

Denizler kaynatıldığında,

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ

Ve izen nüfûsü züvvicet

Nefisler (bedenlerle) birleştirildiğinde,

وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ

Ve izel mev’ûdetü süilet

Diri diri toprağa gömülen kız çocuğuna sorulduğunda,

بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ

Bi eyyi zenbin kutilet

‘Hangi günahtan dolayı öldürüldü?’ diye.

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ

Ve izes suhufü nüşiret

Amel defterleri açılıp yayıldığında,

وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ

Ve izes semâü küşitat

Gök sıyrılıp açıldığında,

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

Ve izel cahîmü su’’iret

Cehennem alevlendirildiğinde,

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

Ve izel cennetü üzlifet

Cennet yaklaştırıldığında,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ

Alimet nefsün mâ ahdaret

Herkes ne hazırladığını bilecektir.

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ

Fe lâ uksimü bil hunnes

Hayır! Yemin ederim o (gündüz) sinip (gece) geri dönenlere,

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ

El cevâril künnes

O akıp akıp yuvalarına giren yıldızlara,

وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ

Vel leyli izâ as’as

Kararmaya başladığında geceye,

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ

Ves subhi izâ teneffes

Ağarmaya başladığında sabaha (andolsun) ki,

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

İnnehû le kavlü rasûlin kerîm

Şüphesiz o (Kur’an), değerli bir elçinin (Cebrail’in) getirdiği sözdür.

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ

Zî kuvvetin inde zil arşi mekîn

O elçi güçlüdür, arşın sahibi katında çok itibarlıdır.

مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ

Mütâın semme emîn

Orada kendisine itaat edilen, güvenilen biridir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ

Ve mâ sâhibüküm bi mecnûn

Arkadaşınız (Muhammed) bir deli değildir.

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ

Ve lekad raâhü bil üfukıl mübîn

Andolsun o, onu (Cebrail’i) apaçık ufukta görmüştür.

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ

Ve mâ hüve alel ğaybi bi danîn

O, gayb hakkında cimri değildir (vahyi gizlemez).

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَّجِيمٍ

Ve mâ hüve bi kavli şeytânin racîm

O, kovulmuş bir şeytanın sözü de değildir.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

Fe eyne tezhebûn

Öyleyse nereye gidiyorsunuz?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ

İn hüve illâ zikrun lil âlemîn

O, ancak âlemler için bir öğüttür.

لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

Li men şâe minküm en yestekîm

Sizden doğru yolda gitmek isteyenler için.

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhü rabbül âlemîn

Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.