Şems Suresi

وَالشَّمْسِ وَضُحاها

Veşşemsi ve duhâhâ

Güneşe ve onun aydınlığına andolsun.

وَالْقَمَرِ إِذا تَلاها

Vel kameri izâ telâhâ

Onu izlediğinde aya andolsun.

وَالنَّهارِ إِذا جَلّاها

Vennehâri izâ cellâhâ

Onu açığa çıkardığında gündüze andolsun.

وَاللَّيْلِ إِذا يَغْشاها

Velleyli izâ yağşâhâ

Onu bürüdüğünde geceye andolsun.

وَالسَّماءِ وَما بَناها

Vessemâi ve mâ benâhâ

Göğe ve onu bina edene andolsun.

وَالْأَرْضِ وَما طَحاها

Vel ardı ve mâ tahâhâ

Yere ve onu yayıp döşeyene andolsun.

وَنَفْسٍ وَما سَوّاها

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ

Nefse ve onu düzenleyene andolsun.

فَأَلْهَمَها فُجورَها وَتَقْواها

Feelhemehâ fücûrehâ ve takvâhâ

Sonra da ona kötülüğünü ve takvasını ilham edene.

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكّاها

Kad efleha men zekkâhâ

Nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.

وَقَدْ خابَ مَنْ دَسّاها

Ve kad hâbe men dessâhâ

Onu kötülüğe gömen ise ziyana uğramıştır.

كَذَّبَتْ ثَمودُ بِطَغْواها

Kezzebet semûdü bitağvâhâ

Semûd kavmi azgınlığı sebebiyle yalanladı.

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها

İzinbease eşkâhâ

En bedbahtları (deveyi kesmek için) atıldığında.

فَقالَ لَهُمْ رَسولُ اللهِ ناقَةَ اللهِ وَسُقْياها

Fekâle lehüm resûlullâhi nâkatallâhi ve sukyâhâ

Allah’ın elçisi onlara, ‘Allah’ın devesine ve onun su içme hakkına dokunmayın’ demişti.

فَكَذَّبوهُ فَعَقَروها فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّاها

Fekezzebûhü feakarûhâ fedemdeme aleyhim rabbühüm bizenbihim fesevvâhâ

Onu yalanladılar ve deveyi kestiler. Rableri de günahları yüzünden onları helak edip yerle bir etti.

وَلا يَخافُ عُقْباها

Velâ yehâfü ukbâhâ

O, bunun sonucundan korkmaz.