A’lâ Suresi

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلى

Sebbihisme rabbikel a’lâ

Yüce Rabbinin adını tesbih et.

الَّذي خَلَقَ فَسَوّى

Ellezî halaka fesevvâ

O ki yarattı, düzene koydu.

وَالَّذي قَدَّرَ فَهَدى

Vellezî kaddera fehedâ

O ki takdir etti, yol gösterdi.

وَالَّذي أَخْرَجَ الْمَرْعى

Vellezî ahracel mer’â

O ki otlağı çıkardı.

فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى

Fecealehû gusâen ahvâ

Ardından onu kapkara bir çer çöp haline getirdi.

سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى

Senukriüke felâ tensâ

Sana Kur’an’ı okutacağız, sen de unutmayacaksın.

إِلّا ما شاءَ اللهُ

İllâ mâ şâallâh

Ancak Allah’ın dilediği başka.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى

Ve nüyessirüke lilyüsrâ

Seni en kolay olana muvaffak kılacağız.

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى

Fezekkir in nefeatizzikrâ

O halde öğüt fayda verecekse öğüt ver.

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى

Seyezzekkerü men yahşâ

Allah’tan korkan öğüt alır.

وَيَتَجَنَّبُها الْأَشْقى

Ve yetecennebühel eşkâ

En bedbaht olan ise ondan kaçınır.

الَّذي يَصْلَى النّارَ الْكُبْرى

Ellezî yaslen nârel kübrâ

O ki en büyük ateşe girecektir.

ثُمَّ لا يَموتُ فيها وَلا يَحْيى

Sümme lâ yemûtü fîhâ ve lâ yahyâ

Sonra orada ne ölür ne de yaşar.

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكّى

Kad efleha men tezekkâ

Arınan kurtuluşa ermiştir.

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلّى

Ve zekerasme rabbihî fesallâ

Rabbinin adını anıp namaz kılan (kurtuluşa ermiştir).

بَلْ تُؤْثِرونَ الْحَياةَ الدُّنْيا

Bel tü’sirûnel hayâted dünyâ

Fakat siz dünya hayatını tercih ediyorsunuz.

وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقى

Vel âhiretü hayrun ve ebkâ

Oysa ahiret daha hayırlı ve daha kalıcıdır.

إِنَّ هٰذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى

İnne hâzâ lefîs suhufil ûlâ

Şüphesiz bu hüküm önceki sayfalarda da vardır.

صُحُفِ إِبْراهيمَ وَموسى

Suhufi İbrâhîme ve Mûsâ

İbrahim ve Musa’nın sayfalarında.